به گزارش روابط عمومی کانون خوزستان، سی و سومین نشست مجازی انجمن نویسندگان نوجوان صبا با موضوع نقد و بررسی آثار داستانی نوجوانان و با حضور عالمه میرشفیعی، نویسنده، مدرس، منتقد ادبیات داستانی و کارشناس آفرینش‌های ادبی استان مازندران، حسین تولایی کارشناس آفرینش‌های ادبی کانون کشور، همچنین مدیر کل کانون استان خوزستان، سرپرست معاونت فرهنگی، کارشناسان  و مربیان واحد آفرینش‌های ادبی کانون استان و  اعضای مراکز کانون شهرستان اهواز، در صفحه مجازی این انجمن تشکیل شد.

میرشفیعی در این نشست گفت: اولین نکته‌ای که پس از خواندن داستان از خود می‌پرسیم این است که چه واقعه‌ای و چرا در حال روایت است؟ انگیزه‌ی روایت کردن این واقعه چیست؟ و قرار است با روایت این رویداد داستانی، چه نگرش یا دورن مایه‌ای به خواننده القا شود؟ سپس با داشتن چنین سوال‌هایی به مسیر پرداخت داستان و ترسیم واقعه‌ی داستانی می‌پردازیم. و در ادامه توضیح داد: در پرداخت داستان لازم است علت و انگیزه‌ی قوی برای قانع کردن مخاطب داشته باشیم و در واقع پیرنگ داستان و سلسله‌ی علت‌ها و معلول‌ها را به خوبی رعایت کنیم.

او با اشاره به مولفه‌های داستان از جمله حادثه‌ی اصلی، شخصیت اصلی، زاویه دید، زبان روایت و نحوه‌ی پرداخت داستان با توجه به مولفه‌های اثر افزود: صحنه‌های مکان، زمان، حادثه و  تمام عناصر و جزئیات در داستان جزء به جزء به هم پیوسته‌اند و با هم ارتباط دارند و در بستر زبان داستان، به خواننده نشان داده می‌شوند. زبان داستان هم باید متناسب با موقعیت روایت باشد.

وی بر لزوم رعایت توصیف و صحنه‌پردازی و درنهایت فضاسازی دقیق برای برقراری ارتباط با مخاطب تاکید کرد و گفت: برای برجسته شدن عناصر داستان توصیف همراه با جزئی‌نگری مهم است تا خواننده بتواند خود را در موقعیت داستانی تصور کند.

این نویسنده و منتقد ادبی در بخش دیگری از سخنان خود به لزوم رعایت باورپذیری در اثر پرداخت و بیان کرد: اجزای داستان باهم درارتباط هستند و باید توصیفات دقیق‌تر باشند تا سایر عناصر مثل شخصیت‌پردازی، زمان و مکان و فضاسازی و گره‌هادر داستان قوام بیشتری پیدا کنند. .کاربرد ریز ماجراها باید با کلیت داستان در ارتباط باشند و ارائه‌ی پیشنهادهای مختلف و شاخه و برگ‌دادن به حادثه‌های فرعی و به‌ کارگیری تخیل بیشتر، باید منجر به پایان‌بندی مناسب برای داستان شود.

کارشناس واحد آفرینش‌های ادبی کانون استان مازندران، برای اینکه زبان طنز برای روایت یک ماجرای تلخ  موجه‌تر به نظر بیاید، کاربرد زبان طنز در شرایط تلخ و دردناک را، با استفاده از نگاه به گذشته مجاز دانست  و تشریح کرد: در نگاه به گذشته راوی از آگاهی بیشتری هم برخوردار است و می‌تواند تضادها و جزییات بیشتری را در بافت داستانش نشان دهد.

همچنین رعایت زبان طنز در اثر و رعایت مرز میان طنز و خشم ضروری است.

میرشفیعی در تعریف  داستان‌های  لطیفه‌وار گفت: این گونه داستان‌ها شخصیت و واقعه‌ی داستانی دارند و در حال انتقال یک وضعیت لطیفه‌وار هستند تا مخاطب را سرگرم کنند. اما از عمق و تاثیرگذاری کافی برخوردار نیستند و در ذهن مخاطب ماندگار نمی‌شوند.

این مدرس ادبیات داستانی، در بخش پایانی صحبت‌های خود با اعتقاد به اینکه یک داستان خوب شامل  آشنایی زدایی است، عنوان کرد: داستان‌های عامه‌پسند، کلیشه‌ای و کلیشه‌پسند هستند، اما داستان خوب داستانی است که حرف تازه‌ای ارائه کند و یک فاکتور مهم برای تحقق این مسئله، آشنایی‌زدایی است که اولین بار توسط منتقدان نو در اوایل قرن بیستم مطرح شد.

آشنایی‌زدایی یعنی به یک مسئله از زاویه‌ای نگاه کنیم که جدید و تازه باشد و در واقع به امور هر چند تکراری با نگاهی نو نگاه کنیم و مسائل آشنا را ناآشنا جلوه دهیم.

بر اساس این گزارش، پرند علیدادی، آرمیتا آسترکی، روژان رستمی و سوگند سلطانی از جمله اعضای نوجوان کانون خوزستان بودند که به اشتراک‌گذاری و خوانش داستان‌های خویش در این نشست  پرداختند.

این رویداد  ادبی با سرپرستی فاطمه رشیدی و با نقد و بررسی کامل و دقیق آثار اعضا به کار خود پایان داد.